ได้เล่าประวัติแชมป์รุ่นเดอะมามากแล้ว   วันนี้ขอเล่าเรื่องราวแชมป์โลก 10 จังหวะ ประจำปี 1999   ซึ่งเป็นแชมป์โลกคน แรกของคานาดา   เขาคือ  อแลน และ แอนิค ( Alain Douect & Anik Jolicoeur )     ซึ่งเขาช่วงชิงแบบเฉือนเฉียดกันมากับคู่ แข่งของเขา คือ การี่ และ ไดอาน่า แมคโดนอล (Gary & Diana McDonald ) จากสหรัฐ   ผู้เคยชนะเขามาถึง 2 ปีแล้ว 

         ตำแหน่งแชมป์ 10จังหวะ   ซึ่งเป็นหนึ่งเดียวเท่านั้น ที่ไม่มีการแข่งขันประเภทใดเหมือน    เพราะว่าเป็นการแข่งขันที่ตัด สินจาก10จังหวะ  ทั้งบอลล์รูมและลาติน   ซึ่งยากที่จะมีคู่ใดมีความสามารถทำได้ดีทั้ง 10 จังหวะ    เพราะผู้ที่ได้ตำแหน่งที่ 2 และที่ 3 ของทุกจังหวะ   ก็สามารถเป็นผู้ชนะได้ทั้งสิ้น   เพราะบางที  คู่ที่ไม่ได้หวังว่าจะได้ครองตำแหน่งแชมป์   แต่สไตล์ของเขาอาจโดดเด่นจนเป็นผลให้กระเทือนถึงตำแหน่งที่ได้รับของคู่ที่ตั้งความหวังจะเอาแชมป์ 10 จังหวะนี้ให้ได้   และผลการตัด สินของแชมป์โลก10 จังหวะ ปี 1999  ก็ปรากฏผลออกมาดังนี้

      ที่ 1. อแลน และ แอนิค ( Alain Douect & Anik Jolicoeur ) จากคานาดา
      ที่ 2. การี่ และ ไดอาน่า แมคโดนอล (Gary & Diana McDonald ) จากสหรัฐ   
      ที่ 3. โทมัส และ ทันย่า (Thomas Fuermeyer & Tanya BeinHauer ) จากเยอรมัน  
      ที่ 4. มาริอุซ และ บีต้า (Moriusz Graeiszczak & Beata Rooprowska ) จากโปแลนด์  
      ที่ 5. ดาไรด์ และ ออลก้า (Daride Caeeiari & Olga Garshina ) จากรัสเซีย
      ที่ 6. เจสเปอร์ และ โซฟี่ (Jesper Dalsgaard & Soffie ) จากเดนมาร์ค   

         Alian นั้น จบไฮสกูลแล้วก็ทำงานเพื่อหาเงินมาเรียนลีลาศ   เขามีความสามารถหลายอย่าง  เคยผ่านอาชีพต่างๆ มามาก เช่น  เคยเป็นช่างเครื่องยนต์   เป็นช่างติดตั้งเครื่องเสียงในรถยนต์    ทำเบาะรถยนต์ และเครื่องประดับรถยนต์    เขาเริ่มเรียนลีลาศเมื่ออายุได้ 5 ขวบ    โดยเรียนทั้งบอลล์รูมและลาตินแถมด้วยดิสโก้    ส่วน Anik คู่เต้นนั้น   จบสถาปัตย์แต่ไม่เคยได้มีโอกาสใช้วิชาชีพนี้เลย เธอทำงานในห้างขายยา ในตำแหน่งผู้แนะนำการใช้เครื่องสำอาง   แอนนิคเริ่มเรียนลีลาศเมื่ออายุ 6 ขวบ เรียนทั้งบอลล์รูม ลาติน และบัลเล่ต์คลาสิค เธอเรียนบัลเล่ต์อยู่ถึง 8 ปี และได้เลิกเรียนบัลเล่ต์เมื่อครูผู้สอนต้องการให้ไปเรียนต่อในโรงเรียนบัลเล่ต์ชั้นสูง เธอบอกว่า ถ้าเธอไปเรียนที่โรงเรียนบัลเล่ต์ดังกล่าว  เธอก็ต้องเลิกเรียนบอลล์รูมและลาติน  แต่เธอไม่ต้องการเช่นนั้น  

         อแลนเล่าว่า    สิ่งที่ทำให้เขาเข้ามาสู่วงการลีลาศ    ก็เพราะพี่สาวและลูกพี่ลูกน้องสองคนของเขาเต้นรำอยู่     เขาจึงตามพวกเธอไปดูการแข่งขัน  แล้วก็เลยเริ่มลีลาศตามไปด้วย    ในส่วนแอนิคนั้น   บิดามารดาของเธอเต้นรำตั้งแต่สมัย ค.ศ. 1970 ซึ่งเป็นปีที่เธอเกิด และบิดามารดาก็เต้นรำมาตลอดจากนั้นมา   เธอเรียนหลังจากพี่สาวเรียนไปได้สองปีแล้ว  ดังนั้น การลีลาศจึงเป็นเสมือนส่วนหนึ่งในชีวิตของพวกเธอ  

         ทั้งอแลนและแอนิคเริ่มเต้นรำตั้งแต่ยังเล็กๆ อยู่  ดังนั้น จึงเข้าแข่งขันเพียงปีละไม่กี่ครั้ง  และเขาก็ได้เพียงตำแหน่งแชมเปี้ยนเล็กๆ   ซึ่งยังไม่สำคัญอะไรนัก   

         เขาทั้งสองมาพบกันเมื่อปี ค.ศ. 1981    ในงานแข่งขันลีลาศที่เมืองมอนเตรียล ( Montrial )   ในประเทศคานาดา    ซึ่งเมอเรียม เพอร์สัน ( Meryem Person ) เป็นผู้จัด    และในงานแข่งขันครั้งนั้นเอง   เขาก็ได้เข้าคู่ลองเต้นรำกันดู   และจากนั้นเขาทั้งคู่ก็เรียนเต้นรำด้วยกัน

         เขาทั้งสองได้เข้าแข่งขันเป็นครั้งแรกในงาน "Imperial Championships" ที่เชอรี่ ฮิลส์ ( Cherry Hills )ในครั้งแรกที่ชนะ ก็ล้วนแต่เป็นงานเล็กๆ ในเมือง Montrial นั่นเอง   งานแข่งขันใหญ่ๆ ครั้งแรกก็คือ เมื่อปี ค.ศ. 1986   ซึ่งเขาได้เป็นแชมเปี้ยนในงาน "Canada Amateur Ballroom Championships"  ซึ่งเป็นการชิงชนะเลิศในตำแหน่ง บอลล์รูมแชมป์เปี้ยนของคานาดาในประเภทบอลล์รูม  

         การใช้ชีวิตประจำวันของเขาทั้งคู่นั้น   ก็ไม่มีอะไรแน่นอนตายตัว    ก็คล้ายกับอาชีพของเขานั่นแหละ    เขาสอนบ้างซ้อมบ้าง   บางทีก็เดินทางไปแข่งขันลีลาศหรือโชว์ลีลาศ  ถ้าไม่มีอะไรทำก็อยู่บ้านเฉยๆ  แต่ทั้งคู่ชอบตื่นเช้า  เพราะว่ามีอะไรหลายต่อหลายอย่างที่จะต้องทำในวันหนึ่งๆ 

         โดยปกติแล้ว เขาก็จะเข้าคู่ซ้อมประมาณวันละ 3 ชม. แต่ก็ไม่แน่นอน บางวันก็มาก บางวันก็น้อยกว่านั้น  เขาจะสอนเสียเป็นส่วนใหญ่ คือวันละประมาณ 8 ชม.  เขาไม่ได้สอนมากนักในมอนเตรียล  เพราะไม่ค่อยได้อยู่ในเมืองนี้   เขาเคยได้รับเชิญให้ไปสอนที่นั่น วันละ 3 - 4 ชม. และเขาทั้งคู่พยายามไปตามคำรับเชิญได้เพียงปีละ 5 - 6 ครั้งเท่านั้น  เพราะเวลานอกจากนั้นเขาต้องการเป็นตัวของตัวเอง  

         อแลนบอกว่า   การจะเป็นแชมเปี้ยนได้นั้น   จะต้องมีความต้องการมุ่งหมายจะเป็นแชมป์ให้ได้    ต้องพร้อมเสมอ และเตรียมตัวเพื่อเป็นแชมเปี้ยน  แม้บางครั้งจะเหน็ดเหนื่อยเพียงใดก็ตาม แต่ก็ต้องฝืนใจทำตามกฏเกณฑ์ที่ตั้งใจไว้  จะทำตามใจตนเองไม่ได้   อยากเป็นแชมเปี้ยนก็ต้องจัดระบบเวลาแต่ละวันให้ดี  อย่าเปลี่ยนคู่ถ้าไม่จำเป็น   ควรเชื่อฟังและทำตามโค้ชผู้ฝึกสอน แต่ก็ยังมีที่แชมป์บางคนไม่ปฏิบัติตามนี้  นั่นก็สุดแท้แต่ความคิดของแต่ละคน  แต่สำหรับเขานั้น   ได้ฝันและมุ่งมั่นที่จะต้องเอาตำแหน่งแชมป์โลกให้ได้  จึงพยายามเรื่อยมา  และก็โชคดีที่ได้ครูที่ดีมาก  ซึ่งเขาก็นับถือและเชื่อฟังข้อแนะนำทุกประการ

         ด้วยความมุ่งมั่นและฝึกซ้อมจริงจัง  เขาก็ได้รับผลสำเร็จที่น่าพอใจ คือ ผลการแข่งขัน ปี ค.ศ. 1995 ในฮอลล์แลนด์   เขาได้ที่ 3     ปี ค.ศ. 1996 ในเยอรมัน เขามาที่ 2     ปี 1997 ที่ไมอามี่ เขาก็มาที่ 2     แต่ในปี 1998  แข่งขันที่เยอรมัน เขาตกไป อยู่อันดับที่ 3   ครั้งสุดท้าย 1999 แข่งขันที่ฮอลล์แลนด์ เขาก็ไปถึงดวงดาว  ได้ตำแหน่งที่หนึ่งสมความตั้งใจ  

         ในปีสุดท้ายคือ 1999  ที่เขาได้รับตำแหน่งชนะเลิศนี้ แข่งเมื่อ 12 พฤศจิกายน  ที่เมืองสลาคฮาเรน ในฮอลล์แลนด์   บรรยากาศที่นั่นคึกคักมาก ผู้คนเยอะแยะ  วันนั้นเป็นวันแห่งความทรงจำของเขา  เพราะเขาคอยมานานแล้วที่จะได้ยินเสียงเพลงชาติของเขา   เขาทั้งสองต่างพึ่งพาช่วยเหลือซึ่งกันและกัน   ในส่วนตัวนั้น  อแลนเป็นคนเอาจริงเอาจัง    มุ่งจะให้ถึงเป้าหมายให้ได้ เขามีความเข้มแข็งทั้งพลังกายและพลังจิต  และแอนิคเองก็เป็นคนที่มีความมุ่งมั่นเช่นกัน  แต่แอนิคกล่าวว่า  ถ้าเขาทั้งสองคนเป็นเหมือนอแลนแต่อย่างเดียว  ก็คงไม่ได้อยู่ด้วยกันมาถึงบัดนี้   หรือถ้าทั้งคู่เป็นเหมือนแอนิคเอง  ก็คงมาไม่ได้ไกลถึงดวงดาวดังปัจจุบันนี้ได้เช่นกัน   ที่เขาทั้งคู่มีวันนี้ได้  ก็เพราะเขามีกันและกัน  เธอช่วยเขาและเขาช่วยเธอนั่นเอง   ตำแหน่งแชมป์โลก10 จังหวะนี้ มีความหมายสำหรับเขาทั้งสองมาก เพราะเขาเป็นนักเต้น10 จังหวะมานานแล้ว และนี่ก็เป็นอีกสาเหตุ หนึ่งที่เขาแทบไม่มีเวลาว่าง  และยิ่งเมื่อเขาได้เป็นแชมป์โลก เขาก็ต้องเดินทางไปโชว์ทั่วโลก และคงเป็นเช่นนี้อีกหลายปี   ซึ่งเขาก็รักที่จะดำเนินชีวิตแบบนี้ และก็ยังเป็นตัวแทนของคานาดาในการแข่งขัน 10 จังหวะ ในปีต่อๆ ไปอีก